Jaap op de Maeslantkering

Geïnspireerd door de helden die de Festive 500 in 1 keer gedaan hebben en onze eigen poging tot het halen van de Strava Challenge, wilden we ook deze maand de nieuwe “Gran Fondo 1” uitdaging halen. En na wat gesprekken tijdens het fietsen kwamen we op het idee om een “Crankzinnig.nl Gran Fondo 1” ritje te organiseren op zondag 26 januari, de laatste zondag van de maand. Zodat we en meer tijd hadden om te plannen, maar ook geen mogelijkheid meer hadden om het naar een latere dag te verplaatsen als het weer slecht zou zijn. De route was uitgestippeld, het facebook event aangemaakt en de mensen uitgenodigd. Maar er zullen vast niet meer dan 10 à 12 mensen komen, dachten we. Maar tot onze grote verrassing stonden er ineens 25 man in Lola Bikes and Coffee.

Wachten voor de start voor Lola Bikes and Coffee

wachten voor de start – foto door ‘Johnny Mingbo’

Vijfentwintig renners die stonden te trappelen om te gaan! In de aankondigingen was nog vermeld “rustig aan, het is geen race”, maar eenmaal Den Haag uit ging het tempo al omhoog. We waren hierdoor al snel bij de “Côte de Maeslandt“, waar iedereen na 3 beklimmingen toch toch wel redelijk wat energie kwijt is? Nee, het liefst werd er weer met 40+ (km/u) over een druk, maar o zo smal, pad door gebeukt.

Na het pontje bij Maassluis, waar even gezellig bijgekletst werd, was iedereen een beetje afgekoeld. Maar we kregen het al gauw weer warm want de laatste 20km naar de koffie stop ging het tempo weer omhoog en vroeg ik me achterin de kopgroep af, hoe ga ik dit 130 km volhouden!? Maar terwijl ik helemaal kapot ging nam Arthur gewoon zijn telefoon op met de melding “Hoi, ja we zijn even vol aan het fietsen, maar zeg het is!?”.

de zeeuwse meisjes en 25 stinkende renners

Als stop halverwege kwam een vriend met de tip om langs De Zeeuwse Meisjes te gaan. Een klein koffiezaakje in Katendrecht, voor een aantal renners een bekende plek. De 25 renners paste maar net in dit kleine maar erg gezellige zaakje! Aangezien er net 65 km opzit en het lunchtijd is ging er bij de meeste wel wat eten in. En nadat Yvo als eerste een (echte) Zeeuwse bolus op had en iedereen te horen kreeg hoe geweldig ze zijn, waren ze niet meer aan te slepen! Bestellingen als: “Doe mij maar twee bolussen en drie brownies” waren opmerkelijk voor de Zeeuwse dames.

Om Rotterdam uit te komen was er een mooie route over de “heuvels” van Rotterdam, beter bekend als de Erasmusbrug, Willemsbrug en als afsluiter de Van Brienenoordbrug. Perfecte gelegenheid voor iedereen om even te laten zien hoe goed ze klimmen. Eenmaal uit Rotterdam stond het prachtige gebied rond de Rottemeren op kaart, waar flink wind mee doorgebeuld kon worden. Hierna werd er (helaas) ook afscheid genomen door de mannen uit Amsterdam (ja, die zijn uit Amsterdam komen fietsen). Inmiddels was de groep versplinterd in groepjes met gelijke snelheden en was het overleven door de regen en wind begonnen. Met nog 15 km te gaan kreeg iemand nog een serieuze hongerklop en eigenlijk wilde niemand meer op kop.

Toch was daar de finish bij Lola, een voor een druppelde de renners moe en voldaan binnen. Waar iedereen even rustig kon bijkomen en niemand eigenlijk nog zin had om op te staan en met de fiets de regen weer in te gaan. Gelukkig stond er voor de finishers bier en pizza klaar zodat we nog even rustig in Lola konden blijven opwarmen en bijtanken.

Opwarmen bij Lola

Als laatste iedereen bedankt die er was voor de, wat ons betreft, zéér geslaagde rit. Bedankt dat jullie met ons mee fietste en we zien jullie graag weer tijdens toekomstige ritjes. Ook bedankt voor de lekkere koffie en versnaperingen bij zowel Lola, als de Zeeuwse Meisjes. Wij hebben genoten, hieronder nog een filmpje om wat na te genieten.

Crankzinnig