veldtoertocht is dé juiste naam.

Veldtoertocht is dé juiste naam.

Zodra het najaar begint, steekt er steevast een terugkerend verschijnsel op bij wielerliefhebbers in de meer bos- en veldrijke delen van Nederland:  de mountainbike toertocht.

banaantje onderweg

Banaantje onderweg

In Twente is er elk weekend minstens één te vinden. Lokale wielerclubs zetten een route uit waarin bos, veld, singletracks en onverharde wegen elkaar afwisselen. Voor een paar euro doe je mee en sta je halverwege middenin een weiland met een bakkie lauwe thee en een banaan. Afgelopen weekend was ik bij de Rabo Köttelpeer’n Classic in Denekamp.

Hennie Kuiper heeft net de was gedaan.

 

Even was ik bang voor paardenkeutels, maar “Köttelpeer’n” blijkt een soort carnavals bijnaam voor Denekamp te zijn. Wielerclub RTC Twente, heeft een uitstekende startlocatie uitgekozen. Vanuit het ouderlijk huis van de klassiekerrenner Hennie Kuiper zit je meteen aan de onverharde wegen langs het kanaal. In het Duitse Nordhorn volgen een paar singletracks en een klimmetje in het bos. Hierna volgen onverharde zand- en gravelwegen elkaar af met af en toe een uitstapje door het bos of  langs weilanden.

right bike for the job

Right bike for the job

Na vijfenvijftig  kilometers over afwisselend terrein zijn we weer terug aan het kanaal. Hoewel dit soort tochten in de volksmond “mountainbiketochten” worden genoemd, vind ik het begrip “veldtoertocht”  zoals de NTFU voorheen hanteerde meer van toepassing.  Mijn keuze voor mijn veldrijfiets voor deze tocht bleek ook de goede te zijn.
Georganiseerde dagtochten zijn vaak minder technisch dan permanente mtb-routes, maar niet minder leuk. Juist op lange, rechte stukken kan je flink doorrijden.

Waarom deze tochten enkel in de winter georganiseerd worden is mij eigenlijk een raadsel. Deze wegen liggen er ´s zomers ook. Wellicht een idee voor een volgende Crankzinnig Gran Fondo, Roubaix Style!