Vanuit Kampala (Uganda) kregen wij een stukje van onze wielerheldin Renée. Zij vergelijkt het wielerleven daar met de Haagse wielergroepen van hier: Fixed Gear Den Haag, Royal Fixed Gear en Lola Cycling Club.

De jonge jongens van fietsclub Kampala Cycling drukken een duidelijk stempel op de lokale fietscultuur. Fietsen is een belangrijke en sociale aangelegenheid. Waarom? Bij Kampala Cycling komen kinderen en volwassenen met verschillende achtergronden bij elkaar om te wielrennen. Tijdens het fietsen wordt weinig gesproken – in tegenstelling tot de ruime woordenwisselingen en kennismakingen die gemaakt worden tijdens de verschillende avondritten van wielergroepen in Den Haag. Maar voor en na het trainen is er voldoende tijd om te praten. Oprichter Yusufu vertelde me onlangs dat er kinderen zijn die bij hem of andere coaches aankloppen om problemen die ze thuis of op school hebben te bespreken. Daarnaast is het gezamenlijk trainen en fietsen een bijzondere manier van tijd besteden – je kunt gratis en sportief jezelf verplaatsen en plekken bereiken waar je anders nooit zou komen. Dat is voor menig Nederlander al een toffe ontdekking; voor een jongetje van twaalf die in principe zijn woonwijk enkel uitkomt om naar school te gaan, is dat mega-tof. De fietswereld is dan misschien klein, maar op de fiets is de grote wereld opeens heel toegankelijk.

Hetzelfde zou gezegd kunnen worden over de huidige ontwikkeling van het fietswezen in Nederland en omstreken. Er zijn steeds meer gelegenheden die georganiseerd worden om wheelers van verschillende steden en landen samen te brengen; een lange tour, een korte race of een speelse alley cat. Misschien kan de ‘alley lion’ een goede Afrikaanse variant worden op de aan populariteit winnende alley cat – een crankzinnig idee? Nog geen alley cat’s in Kampala tot op heden, wel zijn er lokale en nationale races en grotere tours door het land. Het is niet gek dus, dat de fietsende jeugdigen van Kampala zich naast het fietsen ook bezighouden met het ‘what to cycle’ en ‘what to wear’.

Kampala Cycling 1

Dit verschilt in essentie niet veel van de manier waarop de mannen van onder andere de Lola Cycling Club en de Royal’s zich met hun obsessie – ik bedoel natuurlijk sportieve tijdsbesteding – bezighouden. Waar de Lola-mannen en Royal’s zich op het moment op eenheid in uitstraling richten, gaat het de jongens in Kampala eerder om verscheidenheid. In plaats van allemaal dezelfde outfit, dragen ze hier ieder iets unieks, van helm tot schoeisel.

Kampala Cycling 2

Als je geen klik-pedalen en -schoenen hebt, zoals ik zowel hier als thuis in Den Haag stug blijf volhouden, dan fiets je gewoon net zo hard mee op je gympen. Ik vertrouw op het gebied van veters heilig op de dubbele knoop; deze jongen stopte die van hem nonchalant weg in z’n schoen.

Kampala Cycling 3

Het zal de jongens van Fixed Gear Den Haag niets verbazen dat ze ook hier tot in detail bezig zijn met hoe hun fietsen eruit zien. Er zijn nu eenmaal verschillen in hoe goed fietsers weten hoe hun fiets in elkaar zit. Waar de Lola-mannen iets eerder geneigd zijn om hun fiets naar de specialist te brengen voor een opwaardering, gaven de Royal’s laatst zelfs een workshop over het bouwen van een fixie. Wat dat betreft zijn ze hier in Kampala al op zeer jongere leeftijd in het bezit van de belangrijkste skills; de jongsten van een jaar of tien plakken met gemak een band en met een paar jaar meer ervaring verwisselen vijftienplussers hun normale pedalen voor klik-pedalen als ze bijpassende schoenen hebben weten te bemachtigen.

Kampala Cycling 4

Het imago van de ‘fietser’ is in Kampala aan een flinke bias onderhevig, omdat de fiets, voornamelijk in de kleinere dorpjes, als transportmiddel wordt ingezet en dus een associatie kent met ‘arm’. Het is bovendien gevaarlijk om hier te fietsen, gevaarlijker dan met je fixie in Londen (denk ik). We mogen ons in Nederland gelukkig prijzen met de vrijheid en de – tot op zekere hoogte – acceptatie van de snelle fietsers op de weg. Hopelijk is dat wat ik hier nu om me heen zie en meemaak inderdaad de start van een nog te floreren fietscultuur in het hart van Afrika.

Kampala Cycling 5

In the end gaat het eigenlijk maar om een ding – samen fietsen. En of je daarna een biertje en een koude chocomelk drinkt op de Grote Markt, een dadeltaart met een Fleur Special wegwerkt bij Lola of een verse mango en mango-juice nuttigt in het gras langs de weg.. precies, dat maakt niets uit.

Kampala Cycling 6