FullSizeRender

Eerder was er de kwestie fietsbanden. Nu de beurt aan de kwestie pompen. Lek rijden is al kut genoeg, vanwege de lekke band. En negen van de tien keer rij je ook nog eens lek in weer en wind, bovenop die ene dijk.

Sta je dan. Onbeschut en verkleumd met een minipompje in je bevroren klauwen. Zo’n minipompje is handig, want hij past zo lekker makkelijk in de zakjes van je fietstrui. Met pijn en moeite pers je zo’n tweeënhalve bar in je nieuwe binnenband. Omdat je het helemaal hebt gehad, neem je er genoegen mee en vervolg je moedeloos je weg.

FullSizeRender(2)Verstandige mensen hoeven niet per se op een carbon tennisracket rond te rijden, waarbij je ook nog eens je versnellingen op moet laden. Nee. Verstandige mensen rijden op een stalen frame met een nokje waarmee je een fatsoenlijke pomp tussen de buizen kan klemmen. Framepompen (zoals de Zéfal HPX) geven je de mogelijkheid om je band enigszins comfortabel op acceptabele druk te krijgen.

En die CO2 pompjes dan? Handig als je lachgas mee wilt nemen. Maar na twee keer gestrande fietsers uit de brand geholpen te hebben nadat ze hun patronen hadden verkloot, weet ik genoeg: betrouwbaarheid staat voorop bij pompen. Fuck de regels.
FullSizeRender(1)Overige tips:

  • Niet overtuigd, maar ook een hekel aan mini/CO2 pompjes? Neem onderweg een verloopnippel mee zodat je je band (met Presta ventiel) bij elke boer kan oppompen.
  • Wel overtuigd maar heeft je frame geen pompnokje? Rixen & Kaul maakt ze met een spanbandje voor om je framebuis. Goed te doen op staal en aluminium (maar minder geschikt voor carbon).