Het idee om een tocht te maken door Engeland is waarschijnlijk al een jaar geleden voor het eerst geopperd, in een ‘weet-je-wat-we-eens-zouden-moeten-doen’ gesprek. En voilà, een hoop gemail, getelefoneer en geplan verder hadden we op 17 oktober een groep van 25 deelnemers bij elkaar, klaar om met P&O Ferries de oversteek te maken en de English hills mee te trotseren.

Voor elke deelnemer stond er vrijdag bij Lola Bikes & Coffee een kleine survivalkit klaar, met daarin goodies van Ass Savers, Freitag, 36 Cycling, Clif Bar & Siemens. Dank voor de support!
10690190_10201904623855703_8638407101819948011_nNa de inschrijving van de deelnemers en kleine uitleg over de planning werd er bepakt en bezakt koers gezet naar Europoort (overigens lastiger te vinden dan men in eerste instantie zou vermoeden). Eenmaal ingecheckt bij de terminal mochten we via de autoramp de boot in, een aardige klim van 11% waar voor de vorm maar even een segmentje voor is aangemaakt. De twee deelnemende fixed gear helden konden hiermee alvast even proeven van wat ze te wachten stond. Eenmaal op de boot gingen de voetjes kortstondig van de vloer, onder het genot van een stiekem en enkel biertje (#earlytobedearlytoshred).

De volgende ochtend schalde rond zessen de wake-up call over de intercom. Iedereen kon zich bij het ontbijt onbeperkt tegoed doen aan eggs, beans & sausages om een zo goed mogelijke bodem te leggen voor de rit die ons te wachten stond. Eerst een uurtje door het mistroostige Hull, richting Beverley, waar we zouden brunchen. Al snel bleek dat de Engelsen zich geen raad weten met fietsers, helemaal een grote groep. Aangezien fietsers in Engeland vaak de stoep delen met voetgangers (waarbij voetgangers standaard voorrang krijgen), ontstond her en der een mooie critical mass waarbij het Hull’se verkeer misschien wat vertraging op heeft gelopen. Aangekomen bij het fantastische Café Vélo, stond de koffie klaar en waren we meteen het gesprek van de dag.

Al snel bleek dat we niveautechnisch een diverse groep hadden. In eerste instantie was de afspraak gemaakt om bij elkaar te blijven en bij grote knoop- of kruispunten op elkaar te wachten. Dat liep wat anders. Ter hoogte van het altijd pittoreske Etton waren we gesplitst in drie aparte groepen.

Yorkshire werd prachtig. Eenmaal de bebouwde kom uit en aangekomen op het platteland rolde de landwegen voor ons uit. Het doet wat glooiing betreft denken aan Limburg, met her en der een aardige klim. De wegen waren niet al te best, waardoor er meerdere keren gestopt moest worden om een bandje te plakken. Maar dat was elke keer ook een mooie gelegenheid om de juiste weg te zoeken naar het volgende kleine dorpje.

Na even bijgetankt te hebben bij The Gait Inn, een typisch Engels kroegje (verdacht druk voor het tijdstip), maakten we ons op voor de pittigste klim: Nunburnholme Hill. Vanuit het gelijknamige dorpje kon iedereen nog even flink aanzetten, waarna het steeds stiller werd. Boven aangekomen kon er even uitgehijgd worden, terwijl er werd gewacht om de rest van de groep. Klimmen op een baanfiets valt niet mee, zo bleek. Maar ‘what goes up, must go down’. Op een paar heuvels na was het van hieruit een ontspannen rit terug naar Hull. Op de terugweg hebben we Café Velo nog even gedag gezegd, waarna we via een kleine omweg weer richting de King George haven fietsten. Na wat navigeren kwam de boot alweer gauw in zicht.

Er moest nog even een rotonde opnieuw gepakt worden om zo de 130 kilometer te halen voor de Gran Fondo van oktober. Terug op de boot stond het welverdiende bier klaar (en gelukkig ook precies hetzelfde slechte coverbandje als op de heenweg). De laatste ponden werden uitgegeven tijdens het Captain’s Dinner (yes we’re twins, and it’s our birthday), er werden nog wat dansjes gewaagd en uiteindelijk werd iets na middernacht het licht uitgedaan.

Het was een enorm toffe ervaring, fietsen is en blijft de beste manier om een nieuwe omgeving te ontdekken. Wij waren prettig verrast door het animo en de ontzettend gezellige groep die bij ons is ingehaakt. De volgende Fondo rit staat weer op het programma (meld je aan, het kan nog), hopelijk zien we jullie dan weer!

Check de foto’s van de Crankzinnig UK Guerilla Fondo hieronder en via #GuerillaFondo.

Slide 1
Slide 2
Slide 3
Slide 4
Slide 5
Slide 6
Slide 7
Slide 8
Slide 9
Slide 10
Slide 11
Slide 12
Slide 13
Slide 14
Slide 15
Slide 16
Slide 17
Slide 18
Slide 19
Slide 20
Slide 21
Slide 22
Slide 23
Slide 24
Slide 25
Slide 26
Slide 27
Slide 28
Slide 29
Slide 30
Slide 31
Slide 32
Slide 33
Slide 34
Slide 35
Slide 36
Slide 37
Slide 38
Slide 39
Slide 40
Slide 41
Slide 42
Slide 43
Slide 44
Slide 45
Slide 46
Slide 47
Slide 48
Slide 49
Slide 50
Slide 51
Slide 52
Slide 53
Slide 54
Slide 55
Slide 56
Slide 57
Slide 58
Slide 59
Slide 60
Slide 61
Slide 62
Slide 63
Slide 64
Slide 65