Op 29 maart was de eerste Red Hook Crit van dit jaar en ik moest daar bij zijn. Gelijk een mooie kans om New York per fiets te verkennen!

Slide 1
Slide 2
Slide 3
Slide 4
Slide 5

John F. Kennedy Airport
Mijn fiets is samen met mij uit het vliegtuig gekomen en ik was van plan gelijk naar mijn slaapplaats in Williamsburg (Brooklyn) te fietsen. Een afstand van ongeveer 19 kilometer, dus dat moest goed te doen zijn. Helaas kwam ik er na tien meter achter dat er alleen een snelweg vanaf JFK naar de rest van New York gaat. Voor alles een eerste keer, dus dit werd gelijk de eerste keer dat ik over de snelweg fietste. De lokale ‘sheriff’ vond het wat minder grappig.

Brooklyn
Wat een ******* zooitje zijn die wegen: asfalt vol met gaten, glas, stenen en alles wat fietsen moeilijk maakt. Constant ben je bezig met vermijden van 50% van het wegdek. Gelukkig went het snel en dan is het ineens best wel fun. Op de hoofdwegen na zijn de straten best wel rustig. Bijna niets is vlak, dus na elke bocht word je weer verrast door het hoogteverschil in die straat. Brooklyn kent één grote groenstrook genaamd de ‘Cypress Hill’. Hill is natuurlijk het Engelse woord voor heuvel, maar alles is groter in Amerika dus zo ook dit stukje Brooklyn. Deze heuvel zou in Nederland als gebergte gelabeld worden en dat heb ik gevoeld!

Manhattan
Het New York dat iedereen kent van de films. Deze wegen zijn pure chaos en de eerste anderhalve uur was ik dan ook doodsbang op mijn ‘fietsje’. Neem bijvoorbeeld 3rd Avenue; op de kaart een lange rechte weg, in werkelijkheid een stuk asfalt zonder regels. Het is vijf banen breed, al bestaan banen niet. Je rijdt waar je wilt rijden. Als je het met voldoende zelfvertrouwen doet, gelooft de rest dat jouw stukje asfalt ook echt een baan is (tot er een taxi besluit dat jij in de weg rijdt en de baan een meter naar rechts ligt). Richting aangeven doe je alleen als je rechtdoor gaat, want anders heeft iedereen door waar je heen gaat en kun je bij de eerstvolgende kruising niemand afsnijden. Maar na een paar uur door deze hel was ik verslaafd. Verslaafd aan de sprintjes tussen kruisingen en het gevecht om Manhattan te overwinnen. Vergeet skydiven, skateboarden, surfen en alle andere extreme sporten. Neem je fiets mee het asfalt van Manhatten op!

Midden in dit dichtbevolkte stukje New York ligt Central Park. Hier verandert ineens alles. Er zijn verschillende banen voor verschillende snelheden fietsers, grote delen zijn niet toegankelijk voor auto’s en de prachtige bochten door het landschap (wat alsmaar op en neer gaat) zorgt voor een heerlijke tien kilometer. Geen gevecht voor een stukje weg meer, maar een prachtig parcours waar op snelheid doorheen geraced kan worden.

Red Hook Crit
De reden waarvoor ik eigenlijk in New York was. Voor degene onbekend met RHC, dit is een criterium alleen voor baanfietsen. Dus geen remmen of versnellingen, alleen een doortrapper en wat lef. En ik hoopte hiervan deel uit te maken. Slechts 85 man kan meedoen aan de race van 30 kilometer. Om te bepalen welke 85 uitverkoren zijn, zijn er kwalificaties. Ik ging proberen deel uit te maken van die 85 gelukkigen.

260 Man hadden zich ingeschreven voor de kwalificaties, verdeeld over zes groepen. Ik zat in groep zes die bestond uit een verzameling onervaren kerels zoals ik. De kans dat iemand uit deze groep in de race terecht zou komen was dan ook klein. Ook het weer was verre van ideaal. Zeven graden en stromende regen! Even dacht ik nog: ‘ik ben Nederlands, ik weet wat regen is’. Maar blijkbaar is ook regen groter in Amerika. Onze groep werd de baan op gestuurd. De kerels waar ik net nog gezellig mee stond te wachten om te gaan, veranderden nu in een stelletje aasgieren. Iedereen had snel door dat ik er zin in had. Een groepje van zes man bleef rustig in mijn kielzog zitten. Klote, ik moest dus al het werk gaan doen. In de 20 minuten van de kwalificatie was ik eigenlijk pas na 15 minuten goed warm en had ik maar vijf minuten om een snelle tijd neer te zetten. Dit lukte wel, maar heel tevreden was ik niet.

Toen begon het wachten. Vijf andere groepen moesten nog de baan op om mij van het scorebord te vegen. Na twee groepen stond ik 30ste en toen wist ik eigenlijk al dat ik niet bij de snelste 85 hoorde. Alle grote mannen moesten nog komen. Na vier groepen was het dan zo ver; ik stond 91ste en lag dus uit de wedstrijd. Uiteindelijk, nadat iedereen de baan op geweest was had ik een magere 140ste plek. Ik deed niet mee.

Ik was er wel bij. Bij een criterium zonder remmen en met meer water dan het Dolfinarium. De eerste ronde ging meteen volle bak en al snel lagen er een stuk of tien deelnemers op het asfalt. Prachtig was het om te zien hoe snel er nog steeds door de bochten gestuurd werd.

New York
Het doel was niet bereikt, maar genoten is er wel! Fietsvriendelijkheid is er ver te zoeken, maar NYC is toch een absolute aanrader om je fiets mee naar toe te nemen. Als laatste een bedankje aan de volgende bedrijven die de trip voor mij mogelijk hebben gemaakt!
studentaanhuis.nl Computerhulp aan huis
Architecten bureau Buro I&B
Buijserd Verhuur Vianen